سپاس‌گزاری شش

خدایا!

به خاطر وقتی که بچه‌‌ها دور خودشون می‌چرخن و آدم نمی‌دونه دارن به چی فکر می‌کنن و یهو می‌خورن زمین، به خاطر محو شدن‌شون توی برنامه‌های تلویزیون و آرامشی که اون موقع توی جسم‌شون هست، به خاطر حرف‌هایی که می‌خوان بزنن و زبون‌شون نمی‌چرخه و کلی خنده‌دار ادا می‌شه، به‌خاطر این‌که حس دوست داشتن بچه‌ها رو بهمون دادی؛

سپاس‌گزارم.

سپاس‌گزاری پنج

خدایا!

به‌خاطر وجود آدم‌هایی که رفتارشون خوب نیست و با دیدن و سر و کله زدن با اونها، قدر آدم‌های خوش‌رفتار رو می‌فهمیم و از خوب بودن‌شون هم حال‌مون خوب می‌شه و هم از خودشون تشکر می‌کنیم، به‌‌خاطر خوش‌اخلاقی که حال آدم‌ها رو خوب می‌کنه، به‌خاطر  وجود حس مهربانی که باعث می‌شه آدم‌ها کمتر اذیت بشن؛

سپاس‌گزارم.

سپاس‌گزاری چهار

خدایا!

به‌خاطر بوی قهوه، برای خاطره شدن بعضی آهنگا، برای حس خوب دوران کودکی، برای آرامش توی خلوت و تنهایی، به‌خاطر حس آرامش توی سجده، برای خاطر بوی گلاب و به‌خاطر حس خوب دوست داشته شدن،

سپاس‌گزارم.

سپاس‌گزاری سه

خدایا!

به‌خاطر بوی کاغذ کتابی که نو خریدیم، به‌خاطر حس خوب قدم زدن توی کتاب‌فروشی، به‌خاطر حس خوب خوابیدن بعد از ظهر روز تعطیل، به‌خاطر حس خوب جویدن گردوهایی که توی زیتون پرورده هستن، به‌خاطر جمع‌شدن دور هم یک خانواده برای افطار ماه رمضون،

سپاس‌گزارم.

سپاس‌گزاری دو

خدایا!

به‌خاطر این‌که هروقت دل‌مون واسه مامان‌ و بابامون تنگ می‌شه می‌تونیم با واتس‌اپ زنگ بزنیم و ببینیم‌شون، به‌خاطر این‌که موبایل هست و می‌تونیم برای کسی که نگرانشیم بهش زنگ بزنیم، به خاطر فونت قشنگ بعضی وبلاگ‌ها :)، به خاطر عکس‌های قشنگی که بعضی عکاسا می‌گیرن،

سپاس‌گزارم.