سرمایه‌گذاری

قرارداد خرید برق (PPA): ساختار، ریسک و تأمین مالی

تاریخ
زمان مطالعه۵ دقیقه
نویسندهکمیل مزرعی

قرارداد خرید برق یا PPA توافقی بلندمدت است که در آن یک خریدار متعهد می‌شود برق تولیدی یک نیروگاه را با قیمت و شرایطی از پیش تعیین‌شده بخرد. برای سرمایه‌گذار و بانک، این قرارداد مهم‌ترین سند پروژه‌های انرژی است، چون درآمد آینده را قابل پیش‌بینی می‌کند و پایه‌ی وام‌گرفتن می‌شود.

قرارداد خرید برق (PPA) دقیقاً چه می‌گوید؟

در یک PPA سه چیز اصلی تعریف می‌شود: چه مقدار برق، با چه قیمتی و تا چه مدت. علاوه بر این، قرارداد معمولاً این موارد را هم روشن می‌کند:

  • نقطه‌ی تحویل برق و چگونگی اندازه‌گیری آن
  • مدت قرارداد، که اغلب بین ۱۰ تا ۲۵ سال است
  • قیمت ثابت یا فرمول تعدیل سالانه
  • جریمه‌ی تأخیر در شروع بهره‌برداری یا افت تولید
  • شرایط فسخ و حمایت‌های اعتباری از طرفین

هدف اصلی این است که ریسک قیمت برق در بازار از دوش پروژه برداشته شود. نیروگاهی که قیمت فروش آینده‌اش معلوم است، راحت‌تر وام می‌گیرد و هزینه‌ی سرمایه‌اش پایین‌تر می‌آید.

چرا PPA پایه‌ی تأمین مالی پروژه است؟

پروژه‌های نیروگاهی سرمایه‌بر هستند: بیشتر هزینه در ابتدا پرداخت می‌شود و درآمد در سال‌های طولانی بعد می‌رسد. در تأمین مالی پروژه وام‌دهنده به جریان نقد خود پروژه نگاه می‌کند، نه به ترازنامه‌ی سرمایه‌گذار. بنابراین باید مطمئن شود که جریان نقد آینده پایدار است.

PPA دقیقاً همین اطمینان را می‌دهد. بانک‌ها سه چیز را بررسی می‌کنند:

  1. اعتبار خریدار برق، چون پرداخت او منبع بازپرداخت وام است
  2. مدت قرارداد در برابر مدت وام، که قرارداد باید حداقل به اندازه‌ی وام ادامه داشته باشد
  3. ثابت‌بودن یا قابل‌پیش‌بینی‌بودن قیمت

اگر هر یک از این سه ضعیف باشد، وام‌دهنده یا شرایط سخت‌تری می‌خواهد یا نرخ بهره‌ی بالاتری مطالبه می‌کند.

انواع رایج PPA

همه‌ی قراردادها یک شکل ندارند. چند نوع متداول:

نوع ویژگی ریسک اصلی
قیمت ثابت هر مگاوات‌ساعت با نرخ ثابت فروخته می‌شود خریدار ممکن است بعدها نرخ را گران ببیند
قیمت با تعدیل سالانه نرخ هر سال به اندازه‌ی درصدی مشخص بالا می‌رود رشد نرخ از تورم واقعی عقب بماند یا جلو بزند
قراردادی با خریدار شرکتی شرکتی صنعتی برق را مستقیم می‌خرد اعتبار خریدار شرکتی
تحویل فیزیکی در برابر مالی در نوع مالی برق فیزیکی جابه‌جا نمی‌شود و فقط اختلاف قیمت تسویه می‌شود ریسک قیمت بازار و تسویه

در نوع «بگیر یا بپرداز» (Take-or-Pay) خریدار حتی اگر برق را مصرف نکند، بخشی از مبلغ را می‌پردازد. این شرط برای وام‌دهنده بسیار ارزشمند است.

یک مثال عددی از درآمد PPA

فرض کنید نیروگاه خورشیدی با ظرفیت ۱۰ مگاوات داریم و ضریب ظرفیت ۲۵ درصد است. تولید سالانه برابر است با:

۱۰ × ۸٬۷۶۰ ساعت × ۰٫۲۵ = ۲۱٬۹۰۰ مگاوات‌ساعت

اگر قیمت PPA برابر ۵۰ دلار برای هر مگاوات‌ساعت باشد:

  • درآمد سال اول: ۲۱٬۹۰۰ × ۵۰ = ۱٬۰۹۵٬۰۰۰ دلار
  • با فرض هزینه‌ی عملیاتی ۲۰۰٬۰۰۰ دلار، سود پیش از بهره، مالیات و استهلاک (EBITDA) برابر ۸۹۵٬۰۰۰ دلار است.
  • اگر قسط سالانه‌ی وام ۶۵۰٬۰۰۰ دلار باشد، نسبت پوشش بدهی برابر ۸۹۵٬۰۰۰ ÷ ۶۵۰٬۰۰۰ ≈ ۱٫۳۸ می‌شود.

حالا فرض کنید قیمت هر سال ۲ درصد افزایش می‌یابد. نرخ سال دوم ۵۱ دلار است و درآمد به ۲۱٬۹۰۰ × ۵۱ = ۱٬۱۱۶٬۹۰۰ دلار می‌رسد. با همان هزینه‌ی عملیاتی، EBITDA برابر ۹۱۶٬۹۰۰ و نسبت پوشش حدود ۱٫۴۱ خواهد بود. در این مثال از افت تولید سالانه صرف‌نظر شده است؛ در مدل واقعی باید کاهش بازده تجهیزات را هم وارد کنید.

برای قضاوت درباره‌ی ارزش پروژه، جریان‌های نقد چندساله را باید با ارزش فعلی خالص و نرخ بازده مورد انتظار سنجید.

ریسک‌های اصلی در قرارداد خرید برق

یک PPA ریسک را حذف نمی‌کند، فقط آن را بین طرفین تقسیم می‌کند. مهم‌ترین موارد:

  • ریسک اعتباری خریدار: اگر خریدار ورشکست شود، قرارداد ارزش خود را از دست می‌دهد.
  • ریسک حجم تولید: تولید کمتر از برآورد، یعنی درآمد کمتر با همان بدهی.
  • ریسک ساخت: تأخیر در راه‌اندازی هم هزینه می‌آورد و هم جریمه.
  • ریسک تعدیل قیمت: اگر هزینه‌ها سریع‌تر از قیمت قرارداد رشد کنند، حاشیه سود فشرده می‌شود.
  • ریسک مقرراتی: تغییر قوانین یا تعرفه‌ها می‌تواند شرایط را عوض کند.

در مدل مالی، بهتر است این ریسک‌ها را با سناریو و تحلیل حساسیت آزمود، مثلاً با کاهش ۱۰ درصدی تولید یا تأخیر شش‌ماهه.

پرسش‌های متداول

PPA با فروش برق در بازار آزاد چه فرقی دارد؟

در بازار آزاد قیمت هر لحظه تغییر می‌کند و درآمد نامطمئن است. در PPA قیمت و حجم از قبل توافق شده و بانک‌ها آن را قابل‌اتکاتر می‌دانند.

آیا PPA فقط برای انرژی تجدیدپذیر است؟

خیر. نیروگاه‌های گازی و حرارتی هم از این قراردادها استفاده می‌کنند، اما در پروژه‌های خورشیدی و بادی چون هزینه‌ی سوخت ندارند، اهمیت آن بیشتر دیده می‌شود.

مدت مناسب قرارداد چقدر است؟

معمولاً باید دست‌کم هم‌اندازه‌ی مدت وام باشد. قراردادهای ۱۰ تا ۲۵ ساله رایج‌اند و هرچه مدت بلندتر باشد، پیش‌بینی جریان نقد مطمئن‌تر است.

مهم‌ترین عدد برای وام‌دهنده چیست؟

معمولاً نسبت پوشش بدهی. هرچه بالاتر باشد، حاشیه‌ی ایمنی در برابر افت تولید یا قیمت بیشتر است.

جمع‌بندی

قرارداد خرید برق، ستون فقرات درآمد در پروژه‌های انرژی است. قیمت، حجم و مدت را مشخص می‌کند و به همین دلیل مبنای وام‌گرفتن می‌شود. اما کیفیت آن به اعتبار خریدار، شرایط تعدیل و ریسک تولید بستگی دارد. هنگام ارزیابی پروژه، قرارداد را همراه با مدل مالی و سناریوهای بدبینانه بخوانید، نه جدا از آن.